Klik

Hij is er. Of niet. En wat doe je dan, als die hulpvrager je hoopvol in de ogen kijkt? Ik heb net met mezelf afgesproken dat ik dit jaar één vrijwillige schrijfklus doe. Die klik is dan wel het minimale wat er moet zijn tussen mij en de ander. Verder ben ik graag gewild. Lijkt vanzelfsprekend, maar ik proef her en der wat weerstand. Eind van de middag – ik heb het hier over de eerste Edese Beursvloer – pronk ik met mijn knipperende hart en volg ik voldaan de oplopende thermometer. Meer dan 150 matches tussen Edese ondernemers en lokale maatschappelijke organisaties. Ik ga schrijven, terwijl mijn match mijn naam veelvuldig gaat noemen én me een kwarktaart cadeau doet. Dit klikt.