Ja of nee

Ik zeg liever ja dan nee. Waarom eigenlijk? De ander wordt er blij van. Dus ik ook? Eerst wel, maar later misschien niet meer. Als een paniekerig gevoel me bekruipt bij het bekijken van mijn agenda. Er past opeens niets meer bij en ik heb nog zoveel te doen.. Door niet direct ja te zeggen, maak je tijd vrij voor jezelf (dat las ik overigens gisteren in de Volkskrant). In ieder geval om voors en tegens af te wegen. Hoeveel tijd kost het, wat heb ik eraan, vind ik het leuk, verdringt het iets anders, is dat erg? Alleen al het nadenken over deze vragen geeft mij het gevoel dat er iets te kiezen valt. Wel doen of niet doen.