Gaan

Ik kan weer gaan. Richting mijn favoriete flexwerkplek, waar voor de verandering weer mensen zitten. Naar een bijeenkomst waar ik minstens een week op kan teren. Zo niet een maand. Aankloppen bij mede-schrijvers of andere buurtgenoten die me graag bijstaan met tips hoe het leven als zzp’er productiever maar ook aangenamer te maken. Wat een gemis. Ik weet het nu zeker: me thuis opsluiten om een leven als kluizenaar-schrijver te leiden, is niets voor mij. Ik moet nu gaan.