Doe ik

Stel je eens voor: het einde van een vergadering. Bijna door de agendapunten heen. Als die er al waren. Pen, papier en/of iPad wordt opgestapeld. De ongeduldigen manoevreren hun stoelen alvast in de juiste positie. Het wachten is op de hamvraag: wie gaat het eigenlijk doen? Want deze wilde plannen vragen om de juiste persoon die ze in goede banen kan leiden. En tijdens de volgende bijeenkomst ons allen kan updaten over de voortgang. Ik sta op en deel mee dat ik het doe. ‘Volgende keer over twee weken?’ Een zucht van verlichting. De ongeduldigen staan meteen op, de rest raadpleegt tegen beter weten in hun agenda. ‘Die week daarop zou eventueel kunnen’, klinkt het weinig hoopvol.